kıpırtı

Doğrusu bilmiyorum neler oluyor, pek de düşünmüyorum aslında. Analiz ederek piç ettim tüm duyguları bu sefer aksın nehir...

Kurbağalardan biri canavara dönüştü ama diğeri... :)

Anlatasım var hani fakat kelimelere dökmek o kadar zor ki : aniden olan gelen duyguların verdiği şaşkınlık, endişe, korku, kalp pır pırları, heyecan...

Belki de bu sefer masal gerçektir, denemek lazım değil mi?

vrak vrak

İki günde iki kurbağa,

Peki prensim nerede?..

hadi itiraf et...

 Sen de yapıyorsun bunu biliyorum, hata olduğunu bile bile o yoldan ayrılmıyorsun. Tanıdık olması yanlış olmasından daha önemli oluyor bazen, bazen de sadece ne kadar derin bu dip acaba diye merak ediyorsun.
Hatalarımı tekrarladım, hem de birkaç kez ama itiraf ediyorum pişman değilim. Gene olsa gene yaparım biliyorum ama karar verdim öncesinde bir bekleme sürecine gireceğim. Sonuçta hatayı yaparken beklediğimi görememe olasılığım çok yüksek.

Beklemek zor biliyorum ama beni gerçekten gülümsetecek biri vardır mutlaka, değil mi?..

şişenin dibi dedikleri şey bu olsa gerek

sonuç: mide bulantısı, baş ağrısı ve pişmanlık

Have you thanked a green plant today?

Şu anda beş saatlik bir ders çalışma seasından çıktım ve hala ne yazıkki bir üç saatlik bölüm daha var.
Ne mi öğrendim: yeşil kutup ayıları varmış.

Yoruldum ben ya...

Artılar, eksiler, inişler ve çıkışlar...

 
    En klişe ayrılık cümlesidir, “Başkasını bul ve unut onu”. Hiç kimse bana şövalyelik taslamasın, hepimiz suçluyuz bu konuda. Düşünmesi, hissetmesi acı olan ayrılıktan hemen kurtulmak isteriz. Ama bu teatral oyun da karşı tarafı da unutmamak gerek.

    Ya bu olay bir iki ay sonra başınıza gelse ne olur? Tam karşı tarafı tanımaya başladığınızı ve hayatınızın bir bölümünü de olsa paylaşmayı düşündüğünüz anda size gelse ve dese “Benim kalbim başkasında kaldı ve geri alamadım” ne yapardınız?

    Bitmeden yeniye başlamak kafa karıştırmaz mı? Daha da ötesi kalp karıştırmaz mı? Kime dokunursun o anda, kimin gözlerinde kaybolmaktasındır?

    Hayatımın filmlerinden biri “Elizabethtown”. Esas kız esas oğlanın büyük başarısızlığını öğrenince teselli etmeye uğraşmaz sadece ona doğruları söyler: “ Accept it and move on”( Kabullen ve yoluna devam et). Ayrılık da başaramamak değil mi, peki o zaman sen acabalarla ve umutlarla dolu iken yolunu değiştirebilecek ve devam edebilecek misin?

-1

Beni istemiyormuş...